رها ، در آغوش خدا - رژه داشتم قسمتی از کتابی در مورد عکاسی می خوندم ، بعد از نیم ساعت کتاب رو بستم و گذاشتم کنار ، احساس میکنم چیزی از نوشته هاش یادم نیست انگار هیچی نخوندم . در حین خوندن کتاب دوستان و گفته هاشون و اتفاقات توی ذهنم عبور می کردن و در عین حال کلمات و سطر های کتاب از جلوی چشم

رها ، در آغوش خدا - شیرینی شیرینی بر پلی که از روی رودخونه ای آروم میگذره ایستادم ، ماهی ها توی رودخونه حال رفت و آمدن. سرم رو به سمت آسمون میچرخونم ، آبی با ابرهای نرم ِ سفید همه جا رو پر کرده . رو به روم در افق دالانهای نوری رو میبینم که به همه سمت پاشیده شدن .. شراره های خورشید تمام

رعد و برق شعر دلتنگی باران را سرودخاطره بوی باران ِ تابستان را خرید ----------------------------------------------- کودکی میکنیم ، قهر میکنیم ، مثل بچگی . قهر میکردیم و دلتنگ میشدیم . مثل الان که آسمون فریاد کشید و ابر کمی اشک ریخت ، ولی بغض خالی نشد ... توی دلمون باهم حرف میزنیم ، ببین چه آسمونی ش

همیشه می گفت ببین توی بچگیت چی می خواستی .. رویای بچگیت چی بوده .. من جز خاطراتی تلخ چیزی به یاد نداشتم ... و از اون موقع هر روز بهش فکر میکردم که من رویای بچگیم چی بوده ؟! داشتم ؟! گمش کردم ؟! دیروز بی هوا بدون هیچ فکری یهو گفتم نوبسندگی ، نوشتن ، از بچگی رویام بوده ... و این روزها داره پررنگ میشه

مشکلات هر چقدر هم که سخت باشه .. تو بهترین بازیت رو انجام بده رسالت تو همینه ، فقط خوب بازی کن .بهترین بازی الان اینه که بفهمی غصه خوردن چیزی رو حل نمیکنه .. فقط زندگیت رو بکن و دعا کن و ایمان داشته باش که خدا بهترین ها رو فراهم میکنه .. خدا بیماری ها رو شفا میده .. ایمان داشته باش.

احساست رو از حالت خودکار خارج کن هر لحظه رو با عشق زندگی کن .. اجازه بده شور و شوق از تمام سلولهات بزنه بیرون بزار همه ببینن که تو عااااشق زندگی هستی

برف ... برف ... برف ... سپید ... برف آمد برف بی صدا آمد برف بی صدا سر ریز شد برف بی صدا نوازشم کرد برف بی صدا عاشقی کرد برف بی صدا دلبری کرد برف بی صدا ...

میخواستم شبکه های اجتماعی رو پاک کنم (به خاطر اتفاقاتیه که این روزها پیش میاد ..) ولی بعد به این نتیجه رسیدم که بهتره رفتارم رو اصلاح کنم .. امروز بعد از کار نمیخواستم برم خونه ... چند تا گزینه برای خودم گذاشتم ... ندای درونیم من رو به سمت سرزدن به یه دوست کشوند ... و متوجه شدم .. دوستم تصادف کرده و...

امروز رو به جمله ی پست قبلم فکر می کردم و با خدا حرف میزدم خدایا سپاسگزارم .. امروز روز مفیدی بود برام .. سوالهایی برای خودم مطرح کردم ... مراقب افکارم بودم ... خدایا ممنونم طی یک دیالوگ دوستانه و حرفه ای جواب بعضی از تردیدهام رو گرفتم ... میدونم که اینها رو تو برام فراهم کردی .. (میدونم راه انجامش ...

چه بارون و تگرگی بود امشبچه موسیقی دلنشینیچی ازین گوشنواز تر و جذاب تر که آسمون ، جهان ... برات بنوازندهنوز توی خیابون هستم و دارم ازین صدا و ازین شگفتی لذت میبرم و به هیچ چیز دیگه به جز آسمون و کهکشان و رازهاش نمیتونم فک کنم

چند شب پیش خواب ویزلی ها رو میدیم دیشب خواب موجودات زرشکی رنگ بزرگ .. یکم شبیه سوسک بودن .. ولی سوسک نبودن .. . . داشتم به این فکر میکردم که خواب یه دریچه ست برای رهایی وخب وقتی که میخوابیم بخشی از روحمون از جسم جدا میشه شاید به خاطر همینه که توی خواب هر چیزی اتفاق میافته وهر جایی میتونیم بریم و مثل...

چقدر دوستانی هستن آدمهایی که با یادشون حالت خوب میشه با دیدن تصویرشون توی ذهنت .. لبخند به لبهات میاد و کلی انرژی میگیری آزاده .. یک همکار بود .. یه دختر ریزه میزه .. شاد و پر انرژی .. استاد انگلیسی انقدر که گاهی توی فارسی لهجه داشت دایی جان ... و و و تعدادشون کمه ولی دوستداشتنی هستن .. انقدر همشون ...

دارم مرور میکنم خودم رو .. تاریخچه یکسال اخیر رو .. که پیدا کنم دلیل این روزهام رو ... عادتهایی که به مرور تغییر کردن .. عادتهای خوبی که داشتم و الان میبینم که نیستن عادتهای ناخوبی که پیدا شدن معاشرتهای اشتباهی که به مرور عادت شدن .. یکیش رو پیدا کردم و رفعش کردم .. فردا رو توی خونه میمونم .. قرارها...

جاده از بین یه دشت عبور میکرد .. خورشید در آسمان ِ آبی ِ زلال ِ حدود سه ساعت بعد از ناهار بود .. هر دو ساکت بودند ، گاهی دزدکی نگاهی به هم می انداختند و در خود فرو میرفتن ، حرفهایی داشتن ولی چیزی نمیگفتن .. شالش رو توی آینه مرتب کرد ، شروع کرد به صحبت .. صحبت .. صحبت ... ولی باز بی فایده اینبار بدون...

منتظر باش ... ولی ... با شادی منتظر باش .. . . کافیه هر روز صبح که بیدار میشی به خودت بگی : کافیه همین امروز رو خیلی خوب باشم (کارهام، برنامه ریزی هام ، افکارم، رویاهام ، مراقبه و ...)

راههای خدا خردمندانه اند و چاره های او حکیمانه. چقدر به خدا ایمان داری؟

دیروز تولدم بود در سکوت هنوزم در این سکوت فرو رفتم همین.

یه حال ِ خوش ِ صبح گاهی ... یه روز ِخوش ِ عالی رو در پی داشت ...

هیچ وقت توقف رو تاب نیاوردم میخوام و میدونم که دوباره بلند میشم اینبار تنهای تنها ... ولی محکم تر از قبل سالهای اول این وبلاگ یه متنی رو از جایی اینجا نوشته بودم: " موفقیت مثل جنگیدن با گوریل ..." تصویری که در ذهنم میاره .. یه جنگل ، تو تنهایی ، یک گوریل بهت حمله میکنه .. فرار کاری برات انجام نمیده ...

روز به روز بیشتر از آدمها میترسم .. روز به روز بیشتر به این میرسم، که تا میتونی از آدمها فاصله بگیر .. تا میتونی خوشبین نباش بهشون .. تا میتونی فاصله بگیر .. تا میتونی صمیمی نشو .. دنبال کشف آدمهای جدید نباش ... حصار نامرئی تنهایی ت رو جلوتر ببر .. و .. از اونجا بهشون خوش آمد بگو .. خودت خودت رو درک...